Waar gaan de piemels naartoe?

Afgelopen maanden leefde ik, op romantisch vlak, onder een steen. Of beter gezegd: tússen de stenen. Mijn eigen stenen welteverstaan, want ik heb een huis gekocht. Jippie! Hè-le-maal zelluf. Van mijn eigen zuurverdiende centen. Dus nee, Meneer de Jonge, wat vastgoed betreft heb ik geen ‘rijke vriend’ nodig. Neemt niet weg dat er nog flink winst te behalen valt in het toegankelijk maken van de woningmarkt voor vrijgezellen. Maar daar kunnen we weer een andere blog mee vullen.

En dan nu: de liefde. Daar heb ik nog wél een leuke man voor nodig. Waar zijn die tegenwoordig?! En nou niet meteen weer naar het laaghangende fruit grijpen. Tinder. Oké, de app staat als back up aan. Ik sta mezelf toe een niet te bedwingen rondje te swipen. Maar ik wil ook iets anders, iets nieuws. Weg van de karper-, lift- wielren- en achter-het-stuurselfies. Weg van het algoritme. Hup, het echte veld in. 

Vrouwendingen

‘Je moet vanuit een piemel denken’, zegt mijn vriendin. Ik proest mijn Mojito uit over ons tafeltje. ‘Dus waar gaan de piemels naartoe? Je doet denk ik te veel vrouwendingen.’ 

Daar heeft ze een punt. Van mijn werk of hobbies moet ik het inderdaad niet hebben. Donderdag nog, zat ik in een training conversiegericht schrijven. Erg leuk, maar nogal homogeen. Tien vrouwen, overwegend blond. Leuk voor mijn skills, maar niet als toevallige ontmoetingsplek voor een potentiële lover. Hetzelfde geldt voor de schouwburgen en theaters waar ik menig zaterdagavonden slijt. Daar zitten ze ook niet. Of ze zijn te grijs.

Dus. Het roer om. Wat doen de mannen? Kruisboogschieten, boulderen, klimmen, wielrennen, Fortnight marathon? Mijn vriendin spart met me mee. ‘Denk heel basic. De bouwmarkt, autodealers, of de carwash.’ 

Douchende man

In de zaterdageditie van de Volkskrant put ik frisse inspiratie in de vorm van een artikel met topzwemster Tes Schouten. Tussen zwembroeken, luidt de titel. En meteen door de eerste zin word ik getriggerd, waarin staat dat de topzwemster in een mannenwereld leeft. En even verderop, dat het soms kan gebeuren dat ze ‘per ongeluk een douchende man passeert’. Oké, het zwembad in dus. 

‘If you keep using the same recipe, you’ll get the same cake’, hoor ik mijn Londense flatmate weer zeggen. Hoog tijd dus om mijn oude gewoonten te verruilen, of in elk geval aan te vullen met nieuwe avonturen. Nieuw recept, nieuwe resultaten.

Volgende keer Aflevering 1: het zwembad. Stay tuned.